Bhajans
Ervaringen van toegewijden
Home Nederlands .. Persberichten .. Publicaties .. Inschrijvingen .. Email webmaster .. ANDERE TALEN
EEN DAG IN DE SRI PREMANANDA ASHRAM
"GOED VOOR ONZE KINDEREN ZORGEN" door Nithya Devi Mataji
Toen ik voor het eerst in 1986 in de Ashram kwam wonen, genoot ik ervan om bij de kinderen te zijn. In 1988 hielp ik om voor onze kleinere kinderen te zorgen. Sinds 1996 regelde ik dans-, yoga- en muzieklessen voor de kinderen en ik organiseerde hun dans- en toneeloptredens tijdens feestdagen. Nu ben ik verantwoordelijk voor het welzijn van al onze kinderen.
Veel verschillende departementen in de Ashram zijn betrokken bij het zorgen voor onze kinderen en elk departement vraagt een nauwkeurig en systematisch management. Verblijf en verzorging van de kinderen gaat 24 uur per dag door en er zijn veel vrijwilligers en betaalde begeleiders hiervoor.
's
Morgens om 4 uur wekken we de kinderen die willen studeren en zij zitten
dan rustig in hun kamer te lezen. Om 5 uur wekken we de andere kinderen
en we zorgen ervoor dat ze gewassen zijn, dat ze hun tanden gepoetst hebben
en hun haar gekamd hebben: klaar voor de ochtendgebeden. De kinderen van
de eerste tot de derde klas mogen tot 6 uur slapen. Na de gebeden in de
Puja Hall gaan de kinderen allemaal in rijen staan en neemt een ander
departement het toezicht over hen over, ze leren tuinieren en voor een
klein stukje tuin te zorgen. Om kwart over zeven drinken ze allemaal thee
met verse koeiemelk, ingeschonken bij de keuken door vrijwilligers en
oudere kinderen.
Nu is het tijd om te baden en de kleren te wassen. De kleinsten (4 tot 6 jaar oud) worden hierbij geholpen door vrouwelijke vrijwilligers uit het buitenland. Ze wassen hun kleren en lakens voor hen. Na het baden controleren we of ze wel degelijk schoon zijn (kinderen zijn over de hele wereld hetzelfde - sommigen zullen altijd proberen te ontsnappen aan een bad!) en of de kleren niet vuil of gescheurd zijn. De kleermakers naaien de gescheurde kleren, kleine scheurtjes of losse knopen verhelpen we zelf. Volgens de traditie masseren de kinderen regelmatig olie in hun haar, dus heeft een van de oudere meisjes een grote voorraad olie klaar wanneer ze klaar zijn met wassen.
Om half negen luidt de ontbijtbel. Elk kind heeft zijn of haar eigen bord in de grote eetzaal (dharmasala). Het eten is al opgediend wanneer de kinderen de dharmasala binnenstappen. Ze staan in stilte recht en zeggen een klein gebedje op alvorens te eten.
Dan
is het tijd voor hen die ziek zijn om naar de dokter te gaan. Alle kinderen
krijgen regelmatig een medische controle. Wanneer arme kinderen vanuit
hun plattelandsdorp naar de Ashram komen, brengen ze vaak een grote verscheidenheid
aan ziekten met zich mee, hetgeen we in de beginfase moeten controleren.
Door de gebrekkige voeding en hygiëne thuis, hebben ze vaak besmettelijke
huidproblemen en onze kleine apotheek is goed uitgerust om deze problemen
de baas te kunnen. Onze dokter verzorgt dagelijks wonden, insektenbeten,
buikpijn, keelpijn en verkoudheden en stelt de diagnose voor verschillende
meer ernstige klachten die een behandeling in een groter, gespecialiseerd
ziekenhuis buiten de Ashram vragen. De kinderen krijgen ook mineralen
en vitaminesupplementen. De dokter geeft hen advies over hygiëne
omdat de kinderen uit die arme dorpen niets aangeleerd is over het wassen
van de handen en de hygiëne na een toiletbezoek.
Van
9 tot 9u30 komen de kinderen naar mij toe. Ze vertellen hun problemen,
ze kunnen zeep komen halen voor zichzelf en om hun kleren te wassen, en
de leiders onder de kinderen (vier per klas - twee jongens en twee meisjes)
houden me op de hoogte over de ondeugende dingen die hun groep gedaan
heeft of als ze niet gewassen zijn of hun kamers en koffertjes niet hebben
opgeruimd. Dan gaan de kinderen op weg naar de nieuwe school in de Ashram.
De lunch is om 13u15 en in de namiddag is er les tot 16u30. Tussen half
vijf en vijf uur kunnen de kinderen opnieuw naar me toe komen. De mensen
verantwoordelijk voor de kinderen kennen elk kind. We zorgen ervoor dat
we hun naam, achtergrond en karakter kennen en ik hou ervan om een babbeltje
met hen te slaan. Ze moeten voelen dat iemand om hen geeft en bereid is
naar hen te luisteren. Swamiji zegt dat we naar iedereen moeten luisteren,
zelfs naar het kleinste kind. Als twee kinderen ruzie maken, dan luisteren
we naar elk van hen alvorens we een beslissing nemen en we proberen hen
aan te leren wat juist is en wat niet juist en om een ander zijn gevoelens
te respecteren. Na vijven kunnen de kinderen in hun tuintje zijn, hun
kleren wassen en spelen tot 17u45, tijd voor thee.
Om half zeven zingen ze met zijn allen liedjes voor een half uurtje en
dan gaan ze naar de avondstudie tot 20u30, tijd voor het avondeten.
Volwassenen en oudere jongens en meisjes houden toezicht tijdens de maaltijden. De keuken is nog een ander voltijds departement dat in dienst staat van de kinderen, inwoners en bezoekers. Het schillen, snijden en koken van groenten en rijst, het maken van thee en andere dingen begint al voor dageraad om half vijf 's ochtends en gaat zonder ophouden door tot laat in de avond. Onze eigen koeienstal zorgt voor de melk voor de ochtend- en avondthee. Sommige jongens houden ervan om mee te helpen met de koeien en de vele kalfjes. Ze vinden het leuk om de koeien en de kalveren te wassen en ermee naar grasvelden te gaan.
In
India wordt de koe gezien als een heilig dier en we beschouwen daarom
onze koeienstal als een heilige plaats. Vaak zie je de kleine koeien en
stieren met bloemen op hun hoofd en hoorns of met andere versieringen
en dan weet je gewoon dat de kinderen met hen hebben zitten spelen.
Alle kinderen moeten om 21u15 in hun kamer zijn. Voordat ze gaan slapen, tellen we de kleine kinderen, leggen hen in hun bedje en wensen hen goede nacht. Enkele oudere kinderen bidden nog even voordat ze gaan slapen. Enige tijd voordat het licht uitgaat, vragen we de kinderen stil te zijn. Om tien uur controleren we de kamers van de oudere kinderen.
Naast de dagelijkse routine van maandag tot vrijdag, houden we vaak kleine bijeenkomsten met groepen van de verschillende leeftijden. Als ze iets fouts gedaan hebben, geven we hen advies waarom ze dit beter niet meer zouden doen en zo leiden we hen in de goede richting. We doen dit volgens de Indische cultuur. Indische jongens en meisjes kunnen niet zomaar in elkaars buurt rondhangen, vooral niet na de puberteit. We adviseren hen over deze en andere zaken, net zoals dat in een Indische familie zou gebeuren, want eigenlijk zijn we één grote familie! De kinderen komen uit een arme omgeving, van 'gebroken' gezinssituaties of zelfs van een hard leven als straatkind. We moeten geduldig al onze tijd nemen om vaak ons advies te herhalen om hen in hun leven te begeleiden en om hen de Ashramregels te laten volgen. De gestoorde kinderen veranderen meestal enorm, reeds na enkele maanden. Verlegen kinderen mengen zich en spelen met hun vrienden en zij die stelen uit onzekerheid leren dat er nu geen reden meer is om bang te zijn om iets te kort te hebben, omdat wij hen alles geven wat ze nodig hebben.
Indiërs
zijn spiritueel gezinde mensen. De Ashram voedt de spirituele nood van
die kinderen die thuis in hun dorp regelmatig naar de tempel of naar de
kerk gaan. Ze komen naar de ochtendgebeden en naar de liederen 's avonds,
wat hun innerlijke Zelf ontwikkelt en hen een vredevolle geest geeft.
We leren hen respect aan voor het Goddelijke en voor alle religies. We
vieren zowel Kerstmis als hindoeïstische, boeddhistische en islamitische
festivals en de kinderen nemen heel actief deel aan deze feesten. Ze kunnen
ook de hindoeïstische rituelen leren en daaraan meedoen als ze dat
willen.
In de weekends is er een grote variëteit aan speciale lessen en activiteiten voor de kinderen - yoga, klassieke dans, muziek, kunst, koken en andere. Voor de festivals bereiden ze toneelstukken, voordrachten, liedjes en klassieke dansvoorstellingen voor. Ze houden levendige debatten over allerlei onderwerpen. Ze zijn inderdaad heel getalenteerd.
De kinderen zijn blij mee te kunnen doen aan de Ashram festiviteiten en ze houden ervan hun talenten te tonen in toneel, dans, spelen, Bharatanathyam (klassieke dans) en Sangeetham (klassieke zang).
We hebben vele goede ideeën om de mentale en fysieke ontwikkeling van onze kinderen te verbeteren. Swamiji heeft de wens uitgedrukt om een mooi park met schommels, glijbanen en andere speeltuigen voor de kinderen te bouwen. Ze houden van cricket en andere balspelen. Verder willen we onze culturele activiteiten ook uitbreiden door gekwalificeerde leerkrachten aan te werven die hen een traditioneel instrument kunnen aanleren. Deze kinderen zijn erg getalenteerd en ze willen oprecht meer leren. We moeten een manier zoeken zodat ze hun talenten kunnen uitdrukken en vervolmaken.
Verder willen we de nieuwe slaapzalen voor de kinderen afwerken, wat de leefomstandigheden enorm zal doen verbeteren. Naast een verhoogde medische controle, willen we beginnen met dentale controles en behandeling, wat hoge kosten met zich zal meebrengen. Algemeen gezien is het ons doel om de kinderen alle mogelijkheden te bieden voor een goed en gezond leven. We willen dat ze naast een goede gezondheid, innerlijke vrede en nederigheid ook het beste van een goede opleiding, praktische en artistieke culturele training met zich meenemen naar hun eigen gemeenschap om daar de mensen en hun land te helpen. Zo helpen we onze wereld. Swamiji zegt: "Doe goede dingen voor de wereld op welke manier je ook kan." Dit is onze manier en we nodigen je uit om ons te helpen als je dat wil. Swamiji wil het aantal kinderen dat we helpen enorm uitbreiden. Laten we hopen dat we van zijn wens binnenkort een realiteit kunnen maken. Ik zou graag willen eindigen met een oprechte dank van ons allemaal aan hen die ons hebben gesteund tijdens al die jaren en die dit nog steeds doen.
Klik op één van onderstaande links om meer te lezen over:
Swami Premananda: Waarom ik een weeshuis begon
De zorg voor arme en behoeftige kinderen
Kinderen vertellen: Dit is mijn verhaal
Een dag in de Sri Premananda Ashram