Bhajans
Ervaringen van toegewijden
Home Nederlands .. Persberichten .. Publicaties .. Inschrijvingen .. Email webmaster .. ANDERE TALEN
Waarom ik een weeshuis begon (Swami Premananda)
Waarom ik een weeshuis begon
Vanaf 17-jarige leeftijd startte ik met het oplossen van de problemen van devotees die naar mij toekwamen. Ik zegende hen en vervulde hun wensen. Sommige volgelingen die naar me toekwamen waren erg arm en konden niet voor hun kinderen zorgen. Anderen brachtten wezen die ze kenden naar me toe om voor hen te zorgen. Zo startte ik met de opvang van de eerste kinderen met de bedoeling hen te helpen en hen een goede opvoeding te geven.
In
die tijd, wanneer devotees naar me toekwamen en ik hun problemen oploste,
gaven zij donaties. Ik wou dit geld niet accepteren voor mezelf en dus
gebruikte ik het voor deze kinderen. Toen ik monnik werd, heb ik met mijn
vader en met mijzelf een overeenkomst gesloten (en daar heb ik me tot
op heden steeds aan gehouden), dat ik niet zou leven van het geld dat
door devotees gegeven werd. Op dat moment heb ik die beslissing genomen
en ik ben er nooit op teruggekomen. Tot op heden leef ik op deze manier.
Na onze moeilijkheden in November 1994 rees het probleem hoe genoeg fondsen bijeen te brengen om voor de kinderen te zorgen. Als ik vrij zou zijn zou het niet nodig zijn om donaties te vragen. Het zou zelfs niet nodig zijn om over deze dingen te praten en zeer zeker zou ik veel meer kinderen hebben toegelaten. Dit is de realiteit.
Over de armoede van de kinderen en hun dagelijkse levenssituatie
De kinderen die naar de Ashram komen zijn allemaal verschillend met allemaal verschillende achtergronden. Van sommige kinderen is de moeder gestorven en is er thuis niemand meer die voor hen kan zorgen en zo worden ze naar de Ashram gebracht. Van sommige kinderen is de vader gestorven en is de moeder niet geschoold waardoor ze geen geld kan verdienen en er geen inkomen is voor de familie. Dus worden die kinderen hierheen gebracht. Sommige kinderen hebben noch een vader, noch een moeder en zo komen ze hier terecht. Sommige kinderen hebben ouders, maar ze zijn zo arm dat ze geen geld hebben om hun kinderen groot te brengen. Er zijn ook mensen die een enorm vertrouwen hebben in Swamiji en willen dat hun kinderen studeren en opgroeien in een goede omgeving. Sommige ouders kunnen het zich niet veroorloven om hun kinderen onderwijs te laten volgen en daarom brengen ze hun kinderen hier om te studeren. En op die manier zijn er verschillende redenen waarom kinderen naar de Ashram komen.
Laat de kinderen Gods genade en Swamiji's zegen ontvangen en laat ze een goede positie in hun leven bereiken. Daarvoor creëerden we deze plaats voor hen en bieden we hen mooie kansen in de zuivere Ashram omgeving.
Wij nemen de verantwoordelijkheid om deze kinderen op een goede manier op te voeden. We geven hen onderdak, eten, kledij, opvoeding en medische zorg. Heel wat mensen grepen de gelegenheid aan om ons te helpen in onze taak. Zij steunen deze dienst financieel en de Asharm zorgt ervoor dat deze fondsen niet worden verkwist. Om deze dienst te kunnen doen hebben we mensen nodig met een goed hart die geïntereseerd zijn in dienstbaarheid. Hun goede gedachten en daden zullen ons helpen en zij zijn gezegend als ze deze dienst met een goed en zuiver hart doen.
Een goede toekonst voor de kinderen
Ik zoek uit wat hun toekomstplannen zijn voor hun verdere leven. Om te weten te komen wat ze graag willen en hoe ze denken, ontmoet ik de kinderen en begeef ik me tussen hen om zo te ontdekken wat hun kwaliteiten zijn. Met de idee iets goeds voor hen te doen probeer ik ze op een goede manier groot te brengen en probeer ik hen naar een mooie toekomst te leiden. Soms, wanneer ouders hun kinderen naar een goede beslissing toe willen leiden, willen de kinderen het advies van hun ouders niet volgen omdat ze nog niet volwassen genoeg zijn om het te begrijpen.
De
ouders moeten proberen te weten te komen wat de kwaliteiten van hun kinderen
zijn en ze helpen hun talenten te laten ontdekken en ze begeleiden zodat
ze een goed toekomstig leven tegemoet gaan.
Om de kinderen in de Ashram beter te leren kennen en te begrijpen moeten we ook rekening houden met hun leven thuis vóór ze naar de Ashram kwamen. We kunnen niet met zekerheid zeggen of al deze kinderen hier zullen blijven, hier zullen studeren en het leven zullen volgen dat wij hen voorstellen. Er zijn verschillende soorten kinderen met verschillende interesses, kwaliteiten en talenten. We moeten te weten komen welke hun kwaliteiten zijn en hen helpen om hun talenten te ontwikkelen en hen dienovereenkomstig te trainen. Ten eerste moeten we voldoen aan hun basisnoden. Ten tweede moeten we hen een goede cultuur aanleren met goede manieren. Ten derde, moeten we hen een goede opvoeding geven en hun algemene kennis doen toenemen. Ten vierde zouden we hen ook moeten laten begrijpen wat devotie en spiritualiteit is en tenslotte moeten we hen goede karaktereigenschappen aanleren zoals eerlijkheid, waarheid, zelfvertrouwen en zo meer. Ik wil hen leren niet in een strijd met anderen te leven, niet jaloers te zijn, om geen ego te hebben, niet te stelen of te liegen. Ik wil hen helpen deze slechte gewoonten te overstijgen. Vanaf het begin moeten we hen laten begrijpen om bepaalde slechte gewoontes zoals roken, drugs enz. niet over te nemen. Dit is wat we onze kinderen moeten leren.
Indische kinderen zouden moeten opgroeien op een Indische manier
Als we kinderen van een bepaald land willen grootbrengen of enige vorm van dienstverlening willen doen, dan moeten we dat doen volgens de cultuur van dat land. Alleen dan zullen ze in staat zijn hun cultuur goed te begrijpen en er mee te kunnen leven zonder conflicten.
Als
ik Zuid-Indiase kinderen grootbreng volgens de westerse of Sri Lankaanse
cultuur dan zal dit hun toekomstige leven beïnvloeden. Zelfs binnen
India heeft elke staat zijn eigen cultuur. Als we kinderen van Tamil Nadu
opvoeden, dan moeten we de cultuur van die staat volgen. Waar we ook kinderen
willen onderwijzen, we moeten eerst de cultuur van dat speciefieke land
of die staat kennen en begrijpen.
De kinderen die arm zijn en naar de Ashram komen, zullen hoogstwaarschijnlijk ook in Tamil Nadu blijven en hun toekomstige leven hier leiden. Dit moeten we begrijpen. Ik kwam naar Tamil Nadu in India en sindsdien leef ik volgens de wetten en regelingen van dit land. Zo ook als ik in het buitenland ga wonen, zal ik de cultuur van dat land respecteren en er naar gaan leven.
Geen enkele cultuur is verkeerd. Alle culturen hebben goede principes. Ik vraag niet aan de mensen in de wereld om de Indische cultuur te volgen. Wanneer devotees voor zes of twaalf maanden naar de Ashram komen, dan moeten ze leven volgens de cultuur van Tamil Nadu, omdat de Ashram zich in Tamil Nadu bevindt. Daarom zullen wij hen vragen deze cultuur te respecteren en zich te gedragen met respect voor de wetten en regelingen van deze cultuur.
Zo ook voor
de kinderen die hier geboren zijn en die hier hun leven zullen leiden
is het heel belangrijk voor hun toekomst dat ze grootgebracht worden volgens
deze cultuur.
De toekomst van de kinderen ligt in hun handen.
De toekomst van de kinderen die door ons opgevoed worden, ligt in hun handen. Dat is mijn plan en wens voor hen.
Ik wil hen de mogelijkheid geven om te studeren, een diploma te behalen, te trouwen en een gelukkig leven te leiden. Ze kunnen ook studeren en achteraf helpen en dienstbaar zijn en hun leven op deze manier leiden als ze dat willen. Na hun studies, als ze een diploma behaald hebben, kunnen ze werk vinden en bij hun ouders of familie gaan leven. Ze kunnen ook in de Ashram leven en er blijven als ze dat wensen.
Onze
taak is hen groot te brengen, hen onderwijs te geven en hen toe te laten
voor zichzelf te denken. Wij moeten hen daartoe brengen. Zij moeten zelf
in staat zijn om tot een beslissing te komen en te kiezen in hun leven.
Om hen dit te kunnen laten doen, moeten we hen helpen, zegenen, aanmoedigen
en voorbereiden op een eigen leven in overeenstemming met hun eigen wensen.
Wij kunnen en mogen de toekomst van de kinderen niet zelf gaan bepalen. We zouden ze enkel in de mogelijkheid moeten brengen waar ze vrij kunnen kiezen wat ze voor zichzelf willen, zonder dat ze geforceerd worden noch door iemand noch door hun omstandigheden. Ze zouden zover moeten komen dat ze onafhankelijk in hun eigen leven kunnen kiezen. Tot dat moment zorgen wij voor hen. Dit is mijn toekomstplan voor de kinderen.
Onze dienst bestaat erin hen verschillende mogelijkheden aan te bieden zoals het aanleren van muziek, klassieke dans, naad en snit, metselarij, het weven van tapijten, electriciteit, ingenieurstudies, geneeskunde, zakendoen, graduaat, industrieel werk, kantoorwerk, enz. We zouden hen de mogelijkheid moeten geven om hen dat te laten bereiken wat ze willen. Laat de keuze in hun handen liggen.
Mijn plannen voor het Kinder-Departement
Mijn plan is om mooie slaapzalen voor meisjes en jongens te bouwen in de Ashram. Deze slaapzalen zouden de volgende facilitieiten moeten hebben: bedden, kasten, studeertafels, lopend water, toiletten en wasplaatsen, ventilatoren en een televisie.
Ook zou ik
14 goed gekwalificeerde leerkrachten willen aanwerven en een schoollaboratorium
en een kinderbibliotheek verwezenlijken. Ik zou deze projecten zo snel
mogelijk klaar willen hebben. Enkele mensen met een goed hart en een dienstbare
geest hebben een grote interesse en steun getoond voor dit project en
ze hebben me hierover geschreven. De realiteit is zo, dat wanneer we de
fondsen hebben, we deze projecten kunnen realizeren. Als de mensen die
de verantwoordelijkheid hiervoor genomen hebben deze fondsen op tijd kunnen
opsturen, dan kunnen we deze projecten verwezenlijken. Als de fondsen
niet vlug binnenkomen, dan moeten we dit uitstellen. Als ik de verantwoordelijkheid
neem om zo'n project te starten, dan wens ik dit op een goede manier te
doen en eenmaal gestart, wil ik het werk in een korte tijd af hebben.
Hari Om!
Swami Premananda
Klik op één van onderstaande links om meer te lezen over:
Swami Premananda: Waarom ik een weeshuis begon
De zorg voor arme en behoeftige kinderen
Kinderen vertellen: Dit is mijn verhaal