Swamiji's boodschap voor zijn 56e verjaardag
17.11.2007

Mijn beste liefhebbende harten,

Zelfs al kunnen onze gedachten altijd bij God zijn, toch dwaalt onze geest rond in de wereldlijke illusie. In deze valse wereld vol van maya (illusie) gelooft onze geest in valse dingen, hij aanvaardt ze als waar en wordt er erg toe aangetrokken.

We vragen onszelf niet af waarom dit gebeurt. We denken er niet aan. Is dit omdat wij, die in deze wereldlijke illusie en valsheid gevangen zitten, bang zijn dat, indien we ons deze vraag zouden stellen, we het spirituele pad volledig zouden volgen? Of is het omdat er schrik is in de diepte van onze geest dat we zouden beseffen dat alles vals is? Of is het gewoonweg omdat we daar geen onderzoek naar willen doen?

Niemand, die op deze aarde geboren is, denkt erover na waarom ze geboren zijn, met welk doel of bedoeling en wat de betekenis is van dit leven. Ze brengen hun leven gewoon door denkend dat ze geboren zijn, dat ze zullen leven en sterven, eten enz. Is het genoeg om enkel te eten en te slapen? Zal dat ons geluk brengen in ons leven? Wat is blijvend geluk? Wat is permanente zegen? Zolang we dit niet begrijpen, zal onze geest altijd in deze valsheid verstrikt zijn.

Eens je geboren bent als mens zou je jezelf moeten realiseren. Om jezelf te kennen, is het niet nodig dat je raad krijgt van om het even wie, je moet geen boeken lezen, er is geen boekenkennis nodig of een universitair diploma. We moeten zelf de paramatma realiseren, het Goddelijke dat in ons leeft. De vorm van God is niet belangrijk. We geven namen aan God en denken aan Hem in bepaalde vormen, omwille van onrijpheid. We hebben God een naam gegeven en we bidden tot Hem met die naam. De reden waarom we dit doen is omdat we weten dat er een God is. We geven God een naam en chanten Om Namah Shivaya en we denken aan Shivaya Namah. Tezelfdertijd, als we met ons derde oog en met onze innerlijke gedachten aan de goddelijke energie denken die in ons is, weten we dat God almachtig is, boven naam en vorm.

We geven het Goddelijke een vorm omdat onze geest onrijp is. Om onze geest eenpuntig te maken hebben we een vorm nodig en we maken van die vorm een beeld. Door dit beeld een naam en een vorm te geven maken we onze geest eenpuntig maar dat betekent niet noodzakelijk dat God in dat beeld is. God is in ons, in ons hart. We proberen niet om God te zien in ons hart en zo, omwille van onze onrijpheid, denken we aan God buiten onszelf, en geven we Hem een naam en een vorm. Dit is mijn spiritueel gezichtspunt.

Zij die God zouden willen zien, zouden eerst zichzelf moeten begrijpen. Vermeerder de oprechtheid in je hart. Zuiver jezelf. Niet alleen dat, je zou een sterk zelfvertrouwen moeten opbouwen en onwankelbare moed. Alleen nadat we dit verkregen hebben kunnen we dichtbij God komen. God is almachtig. God is voor iedereen gelijk. Alle Goden zijn één. Alle religies zijn één. Alle kasten zijn één en wat al de geschriften zeggen is één. Waarom denken we aan alles als gescheiden? Vandaag de dag spelen de mensen politieke spelletjes. In het belang van deze intriges  plaatsen ze kwesties als religie en kasten centraal en scheppen een politiek toneel. We moeten niet geloven dat dit spel spiritueel is.

Je kan geen goddelijke staat bereiken door naar land te verlangen. Je kan geen goddelijke staat bereiken door te verlangen naar goud. Door lust kan je enkel je verlangens bevredigen maar je kan geen hogere staat bereiken. Daarom kan je enkel als je deze drie verlangens vermindert de waarheid realiseren die in God is. Wanneer zullen deze drie verlangens afnemen? Wanneer denken we dat deze drie verlangens zouden moeten minderen? Nooit denken we daaraan. We denken altijd aan land, we willen goud, we willen een goede naam, reputatie, positie enzovoort. Omdat al onze gedachten hiermee bezig zijn, is onze geest hier ook in verwikkeld. Laat het zijn; het is niet verkeerd. Dit is echter niet eeuwig.

Op een dag zal dit leven deze kooi verlaten. We weten niet wanneer deze dag zal komen, maar onze geest weet heel zeker dat dit zal gebeuren. Is het voldoende enkel te denken dat vooraleer deze dag aanbreekt we naam, faam, eigendom en land moeten verwerven in deze wereld? Zelfs als we dit allemaal verkrijgen, zal het dan van ons zijn? Zullen we er rechten op hebben? Helemaal niet! Vele koningen hebben over dit land geheerst. Ze bouwden een koninkrijk op, bouwden tempels en vele andere dingen voor zichzelf. Zijn al die dingen nu van hen? Nee. Ze stierven en hun eigendommen ontglipten hen. We kunnen zelfs niet zeggen dat al hun bezittingen naar hun verwanten, broers, zussen of familieleden gingen. Op de een of andere manier is het hier of daar terechtgekomen. Ook al heersten de koningen over het rijk, ze waren niet in staat om rechten op deze eigendommen te verwerven. We denken hieraan als iets eeuwigs en we geven er zoveel geld aan uit. Een mens kan hierdoor geen zaligheid bereiken. Dat is wat de spirituele sadhana ons leert.

Daarom wil ik jullie vertellen dat datgene dat eeuwig is, vrede van geest is. Om deze vrede van geest te bereiken, moet je God stevig in je geest verankeren, welke godsdienst je ook beleeft, welke God je ook aanbidt. Puja’s doen, mantra’s chanten of bloemen offeren levert je niet automatisch voordeel op; dit zijn allemaal rituelen die we doen. Lampen aansteken, wierook branden, arathi tonen, sambrani toewuiven, bloemen offeren, puja’s uitvoeren, dit zijn allemaal de vastgelegde regels en handelingen die we volgen om de geest te bevredigen en hem eenpuntig te maken. We moeten onszelf volwassen maken zonder deze regels.

Als we ergens neerzitten en onze ogen sluiten, moet onze geest zich op God concentreren. Het spirituele pad is het pad dat we volgen om bij God te komen. Ik wil niemand iets opdringen en stellen dat een mens slechts op één bepaalde manier mag leven. Je kan leven op elke manier die je wilt. Er is geen bepaalde manier waarop je moet leven. Dat betekent echter niet dat je moet drinken, roken en een bedrieglijk leven in deze wereld moet leiden, je lichaam moet verwoesten, ziekten moet toelaten en in deze leugen verstrikt moet raken. Ik wil je doen inzien dat dit allemaal vals is en ik wil je vertellen dat je op eender welke manier kan leven, maar dat je ook op deze manier kan leven. Je kan jezelf eenpuntig en gecontroleerd maken en er is niets dat je dan niet kan doen. We moeten niet denken dat we onze slechte gewoonten niet kunnen veranderen. We moeten denken dat we het wel kunnen, en proberen onszelf te veranderen. Hoe kunnen anderen ons veranderen? Waarom zouden anderen ons raad moeten geven? Er is niets dat we niet kunnen doen. We kunnen op deze wijze leven of we kunnen zeggen dat we dit allemaal niet kunnen en op die manier leven. Spiritualiteit toont je een manier van leven. Het spirituele pad zegt: leef op een goede manier, met goede discipline, zonder leugens, met goede gewoonten. Ik ga je niet tegenhouden om te leven zoals jij wilt, maar dit is wat de spirituele sadhana’s ons duidelijk leren.

Een goede levenswijze en toewijding aan God zullen een persoon goed maken. Iedereen die als mens geboren is maakt fouten. Sommigen maken fouten terwijl ze weten dat wat ze doen verkeerd is, anderen daarentegen begaan fouten zonder te weten dat ze verkeerd zijn. Sommigen denken dat ze getalenteerd zijn door te doen zoals ze doen en dan gaat het fout. In welk geval dan ook, we mogen niet verwikkeld raken in het maken van deze fouten. Eigenlijk weet de mens niet dat hij een bepaalde fout begaat. De problemen echter waarmee hij te kampen krijgt en de ervaringen die hij in zijn dagdagelijkse leven meemaakt worden door deze fouten veroorzaakt. Hij lijdt ervoor en lost de problemen zelf op.

Een mens krijgt met vele soorten moeilijkheden af te rekenen. Ik heb volledig vertrouwen in God en ik heb mijn geest volledig aan God overgegeven. Mensen vragen zich af of ze ook zoveel moeilijkheden onder ogen zullen moeten zien als ze zoveel vertrouwen in God hebben. De mens begrijpt het verschil niet tussen beproevingen en toewijding aan God. Hij moet begrijpen dat hij het zelf is die al deze problemen en moeilijkheden uitlokt.

Als we elke moeilijkheid zouden bekijken, dan zouden we zien dat die moeilijkheden ons niet door God gegeven zijn, maar dat we ze zelf aangetrokken hebben. God heeft ons goede kennis geschonken, goede cultuur, een goed spiritueel pad om goede gewoonten te hebben, maar daar denken we niet aan. In plaats daarvan maken we vele fouten, bewust of onbewust, en we zien het in of niet, en daarom raken we verstrikt in deze moeilijkheden. Wat is een moeilijkheid? We kennen de waarde van geld niet en geven het gewoon uit en daarom zeggen we dat we geen geld hebben en dat is een moeilijkheid. Tegelijkertijd scheppen de fouten die we al dan niet bewust maken moeilijkheden voor ons die veroorzaakt worden door ziektes of aandoeningen. Dit is niet allemaal het werk van God. God heeft alle mensen op een goede manier geschapen en heeft de hele mensheid een goed leven gegeven. Ik weet echter één ding zeker. Iemand die met vele moeilijkheden, zorgen en veel lijden te maken krijgt, houdt meer van God. Temidden van al onze problemen denken we meer aan God. Als we genieten van alle comfort, denken we minder aan God omdat we rondtollen in dit wereldlijke, materiële leven. Maar als we lijden, denken we vaker aan God – het helpt ons. De reden hiervoor is dat onze geest op dat ogenblik niet in staat is om deze last te dragen. Daarom bidden we bij het zien van onze last: “Ach God, verlicht alsjeblief mijn last.” Op deze manier moet een mens zijn niveau van volwassenheid begrijpen en, met Gods genade, heeft hij de gelegenheid om dicht bij God te komen.

We hebben een echte kans om dicht bij God te komen, maar we moeten ze benutten! Ik wil er duidelijk op wijzen dat we enkel een hoge staat kunnen bereiken als we die kans aangrijpen. Laat ons eens nadenken over wie allemaal moeilijkheden, lijden en beproevingen heeft ondergaan en dan zal je het begrijpen.

Jezus Christus werd gekruisigd. Terwijl hij aan het kruis hing, vroeg iemand hem brutaal: “Jij zegt dat je Gods kind bent, zijn zoon, en je vertelde zoveel over spiritualiteit. Voor iemand die zoveel mooie praatjes had, kan je jezelf niet van deze beproevingen bevrijden? Kan je niet aan deze kruisiging ontkomen?” Hierop glimlachte Jezus en aan het kruis zei hij: “Ik heb dit aan mijn vader gevraagd en hij antwoordde me: “Dit is wat je moet meemaken in deze geboorte.” Volgens mijn vaders wil moet ik dit ondergaan. Als ik hier echter aan zou willen ontkomen, zou ik mezelf kunnen bevrijden. Ik weet hoe ik hieraan kan ontsnappen, maar ik wil mijn krachten daar niet voor gebruiken, want dit is mijn vaders wil.”

We kunnen zien dat boodschappers van God, grote mensen vol genade, niet bevreesd waren om moeilijkheden tegemoet te treden. Zelfs als ze zich temidden van deze beproeving bevonden, maakten ze zich geen zorgen. God heeft hen ook de goddelijke kracht gegeven om de beproeving te doorstaan door te weten dat dit Gods handeling is. Maar we denken verkeerd over hen en schatten hen maar laag in en stellen dergelijke vragen. Dat is onvolwassen. Iedereen kan eender welke vraag stellen. Er is niets verkeerd met het stellen van vragen, maar we moeten nadenken over wat we vragen en hoe we het vragen.

Lieve spirituele zielen, ik heb jullie duidelijk verteld dat Gods genade erg krachtig is. Er is niets dat echte heiligen niet kunnen doen. Ze kunnen alles. Dat is zeker. Het is de waarheid. Het zijn wij die onvolwassen gedachten koesteren. De heiligen zijn degenen die dicht bij God gegaan zijn, die met God één geworden zijn en die al deze wereldlijke, materiële problemen, deze geboorte, dood, moeilijkheden, lijden en zorgen slechts als een futiliteit beschouwen We moeten begrijpen dat God hen een hart gegeven heeft dat alles kan doorstaan.

Sinds Swami in de gevangenis zit vragen vele mensen hem: “Je hebt zoveel macht, je kan mirakels verrichten, waarom kan je dan de gevangenis niet verlaten?” Het zou eenvoudig en simpel zijn maar het zou niet juist zijn. Dit is wat onze hoge staat van spiritualiteit ons leert. We leven ons leven volgens Gods wil en kijken hoe het zich ontvouwt. Wat er ook moet gebeuren, laat het gebeuren op het moment dat het moet gebeuren. Er is niets dat niet gedaan kan worden. Dat is waarom ik geduldig wacht. Als je me vraagt of het nodig is deze krachten voor mezelf te gebruiken, dan moet ik antwoorden dat dit een verkeerde benadering is. We moeten een bepaalde staat bereikt hebben om dit allemaal te kunnen begrijpen.

Laten we nu de huidige Ashram nemen. Als we de Sri Premananda Ashram nemen, kunnen we vele dingen leren. Ze brengen in dit tehuis honderden arme kinderen groot. Ze geven ze een gratis opleiding, gratis eten en alle levensnoodzakelijke dingen. Ze kunnen ook een hogere studie volgen terwijl ze hier nog wonen. Bovendien wordt hun familie hier ook mee geholpen. Als sommige kinderen trouwen, zorgen ze er ook voor dat ze de huwelijksceremonies kunnen uitvoeren. Daarom wordt daar een grote dienst verleend zonder enige verwachting of zelfzucht en de mensen die dit doen zijn allemaal kleine kinderen. Dit zou geprezen moeten worden. Ze zijn niet groot, niet qua leeftijd, kennis of ervaring maar ze hebben wel het talent om het op een goede manier te doen en met veel interesse. We moeten hun talent en hun gevoel om dit te doen aanmoedigen. Dit zeg ik altijd. Door altijd maar fouten te vinden, door hun op hun fouten te wijzen en door hen kritiek te leveren, zullen we niets goeds bijdragen tot het werk in de Ashram. De persoon die daar verantwoordelijk is, mag strikt zijn en hen kritiek geven, maar de mensen die slechts een korte periode komen mogen dit niet doen. Door opmerkingen te geven, wordt niets ontwikkeld. Als je vakantie hebt of wat vrije tijd, ga naar de Ashram, blijf daar een poosje en verleen goede dienst. Neem een departement op je en verleen dienst. Ontvang Swamiji’s satsang en zegeningen. Leid jezelf langs het goede pad en bereik een goede staat. Ik zal altijd met jou zijn en goede dingen voor je doen. Ik zal zeker al je problemen, zorgen en moeilijkheden oplossen.

Jai Atma Swarupa!

Met liefde en zegeningen,

Swami Premananda

Terug naar de lijst met satsangs
TERUG NAAR BOVENAAN