Sadhana (duchowa praktyka) śpiewania bhadżanów

Powinniśmy zbliżyć się do Boga i połączyć się z Nim. Wielcy Siddhowie, Alwarowie i Najanmarowie, a później Mirabai, zbliżyli się do Boga, zapominając o sobie i śpiewając Mu pieśni oddania. Skomponowali bhadżany i inne pobożne pieśni i kiedy je śpiewali całkowicie zatapiali się w Bogu. Odczuwali łaskę Boga i niektórzy otrzymywali moc Śakti, kiedy śpiewali z takim oddaniem. Siddhowie znajdowali się w innym stanie ducha. Komponowali pieśni, które ujawniały wiele prawd. Kiedy zamykali oczy i śpiewali, wiedzieli, co działo się w chwili obecnej i co miało wydarzyć się w przyszłości. Śpiewali tak cudowne kirtany skomponowane z ragą i tak słodko, że ludzie, którzy ich słuchali dostawali gęsiej skórki!

Możemy porównać sposób, w jaki ludzie śpiewali wtedy i w jaki śpiewają obecnie. Możemy pomyśleć o tej różnicy i pamiętać, że tamci ludzie całkowicie zapominali o sobie. Oni nie myśleli o sobie, kiedy śpiewali. Wierzyli, że ponad nimi była pewna mądrość i moc. Wierzyli w łaskę Boga. Przez cały czas śpiewali z takim oddaniem, że otrzymywali łaskę Boga.  

Nie było w nich żadnego ego. Nigdy nie myśleli, że byli jedynymi, którzy potrafią śpiewać. Takie nastawienie nie powinno być obecne w naszych umysłach. Oni nie śmiali się, kiedy śpiewali. Nie zwracali uwagi na ragę. Wszystkie ich myśli były skierowane ku Bogu. Nie potrzebowali żadnych instrumentów strunowych do akompaniamentu – nie myśleli o instrumentach, po prostu zwracali swoje myśli ku Bogu i zatapiali się w tym, a raga i muzyka instrumentalna były komponowane przez nich naturalnie.  

Wielu osiągnęło wysoki stan śpiewając te czyste bhadżany i kirtany. Kiedy osoby żyjące zwykłym, ziemskim życiem śpiewały te bhadżany i kirtany, ich domy były oczyszczane. Jakiekolwiek złe moce, by nie były w takim domu, znikały. Kiedy ludzie słyszeli te pieśni, również zło, które było w nich samych, zostawało usunięte. 

Dżej Prema Śanti!
Swami Premananda

Posłuchaj bhadżanów na stronie audio

Powrót do listy satsangów
POWRÓT